นักเตะที่อาร์เซนอลเสียไปแบบฟรีๆ มีใครบ้าง? เมื่อแข้งมูลค่าสูงจากไปโดยไม่มีค่าตัว

การเซ็นนักเตะแบบไม่มีค่าตัวอาจเป็นโอกาสทองของสโมสร แต่เมื่อสถานการณ์กลับกันและนักเตะของตัวเองเดินออกจากทีมโดยไม่มี Transfer Fee เรื่องเดียวกันสามารถกลายเป็นต้นทุนมหาศาลได้

Arsenal มีตัวอย่างเช่นนี้หลายครั้ง

Aaron Ramsey ออกจากทีมหลังหมดสัญญาและย้ายไป Juventus ทั้งที่เป็นหนึ่งในกองกลางสำคัญของสโมสร

Alexandre Lacazette ซึ่ง Arsenal เคยลงทุนค่าตัวก้อนใหญ่เพื่อคว้ามาจาก Lyon ก็กลับสโมสรเดิมหลังสัญญากับปืนใหญ่สิ้นสุดลง

ขณะที่ Pierre-Emerick Aubameyang มีกรณีแตกต่างออกไป เพราะไม่ได้รอจนสัญญาหมดตามปกติ แต่ Arsenal และนักเตะยุติสัญญาก่อนกำหนด เปิดทางให้เขาไป Barcelona

นี่ยังไม่นับผู้เล่นอีกหลายรายที่ออกจากสโมสรเมื่อสัญญาสิ้นสุด หรือ Arsenal เลือกยุติสัญญาเพื่อเร่งกระบวนการปรับโครงสร้างทีม

ดังนั้น Search Intent ของ นักเตะที่อาร์เซนอลเสียไปแบบฟรี ๆ ไม่ควรหยุดแค่การรวบรวมรายชื่อ

คำถามที่น่าสนใจกว่าคือ ทำไม Arsenal ถึงปล่อยให้ทรัพย์สินฟุตบอลที่ครั้งหนึ่งมีมูลค่าหลายสิบล้านปอนด์ เดินออกจากสโมสรโดยแทบไม่ได้ค่าตัวกลับมาเลย?

นักเตะ Arsenal แบบไหนถึงนับว่า “เสียไปฟรีๆ”?

เมื่อย้อนดู อาร์เซนอล ตลาด ซื้อขาย ในแต่ละยุค คำว่า “เสียฟรี” สามารถเกิดขึ้นได้หลายรูปแบบ และไม่ควรนำทุกกรณีมารวมกันโดยไม่มีบริบท

รูปแบบแรกคือ หมดสัญญาแล้วออกจากทีม ซึ่งเป็น Free Transfer แบบตรงความหมายที่สุด สโมสรเดิมไม่ได้รับค่าธรรมเนียมการย้ายทีม

รูปแบบที่สองคือ ยกเลิกสัญญาโดยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย นักเตะยังมีสัญญาอยู่ แต่สโมสรยอมให้สิ้นสุดก่อนกำหนดเพื่อเปิดทางให้ย้ายทีม

และยังมีกรณีที่ Arsenal ตัดสินใจไม่ต่อสัญญาผู้เล่นเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ซึ่งแม้จะไม่ได้ค่าตัว แต่ก็ไม่ควรถูกเรียกว่าความผิดพลาดเสมอไป

ตัวอย่างสำคัญมีดังนี้

สิ่งสำคัญคือ การออกแบบไม่มีค่าตัวไม่ได้หมายความว่า Arsenal “ขาดทุน” เท่ากันทุกกรณี

การเสีย Ramsey ในวัยที่ยังมีตลาดรองรับ แตกต่างจากการปล่อยผู้เล่นที่ไม่อยู่ในแผนและมีภาระค่าเหนื่อยสูง เพราะฉะนั้น หากต้องการเข้าใจว่าดีลไหนน่าเสียดายจริง ต้องดูสถานการณ์สัญญาก่อนนักเตะออกจากทีมด้วย

Aaron Ramsey กรณีศึกษาสำคัญของการปล่อยให้สัญญาเดินถึงปีสุดท้าย

ถ้าต้องเลือกหนึ่งชื่อที่สะท้อนปัญหาเรื่องการบริหารสัญญาของ Arsenal ได้ชัด Aaron Ramsey คือหนึ่งในกรณีสำคัญที่สุด

Ramsey อยู่กับ Arsenal มานานกว่าทศวรรษหลังย้ายจาก Cardiff City ในปี 2008 เขาไม่ได้เป็นเพียงผู้เล่นหมุนเวียน แต่มีช่วงเวลาสำคัญกับสโมสรมากมาย โดยเฉพาะการยิงประตูชัยใน FA Cup รอบชิงชนะเลิศปี 2014 และ 2017

สถานการณ์กลับซับซ้อนเมื่อสัญญาของเขาเข้าสู่ช่วงท้าย ท้ายที่สุด Arsenal และ Ramsey ไม่สามารถตกลงสัญญาฉบับใหม่กันได้ และ Juventus ประกาศข้อตกลงล่วงหน้าเพื่อคว้าตัวเขาไปร่วมทีมหลังสัญญากับ Arsenal สิ้นสุดในปี 2019

นั่นหมายความว่า Arsenal ไม่ได้รับ Transfer Fee จากการย้ายครั้งนี้ สิ่งที่ทำให้กรณี Ramsey ถูกตั้งคำถามมากกว่าผู้เล่นฟรีรายอื่นคือ เขายังมีบทบาทกับทีมในฤดูกาลสุดท้าย

แม้รู้ว่ากำลังจะออกจากสโมสร เขายังคงได้รับโอกาสและสร้างผลงานสำคัญก่อนอาการบาดเจ็บทำให้ช่วงท้ายของฤดูกาลจบลงเร็วกว่าที่ควร

นี่ไม่ใช่กรณีที่ Arsenal มีนักเตะส่วนเกินและเพียงรอให้สัญญาหมด แต่เป็นผู้เล่นที่ยังสามารถช่วยทีมได้ และในช่วงก่อนเข้าสู่ปีสุดท้ายของสัญญา เขายังมีมูลค่าทางฟุตบอลอยู่มาก

บทเรียนจาก Ramsey จึงไม่ใช่เพียง “ควรต่อสัญญาให้เขาหรือไม่” แต่คือ หากสโมสรไม่มั่นใจว่าจะต่อสัญญาได้ ควรตัดสินใจเรื่องอนาคตของนักเตะเร็วกว่านั้นหรือไม่

Lacazette จากดีลค่าตัวก้อนใหญ่ สู่การกลับ Lyon แบบไม่มีค่าตัว

Alexandre Lacazette เป็นอีกกรณีที่เห็นวงจรของมูลค่านักเตะได้ชัดเจน Arsenal ซื้อกองหน้าฝรั่งเศสจาก Lyon ในปี 2017 ด้วยการลงทุนครั้งสำคัญ และเขากลายเป็นกองหน้าตัวหลักของทีมในหลายฤดูกาล

ตลอดห้าปีกับสโมสร Lacazette ลงสนาม 206 นัด ยิง 71 ประตู และได้รับรางวัล Arsenal Player of the Season ฤดูกาล 2018/19

เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่คว้า FA Cup ปี 2020 แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูกาล 2021/22 สัญญาของ Lacazette เหลือเป็นปีสุดท้าย

Arsenal เลือกไม่ต่อสัญญาระยะยาว และเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2022 มาถึง สัญญาสิ้นสุดลงก่อนเขากลับไป Lyon แบบไม่มีค่าตัว

ถ้ามองเฉพาะเส้นทางการเงิน ภาพอาจดูไม่ดี Arsenal จ่ายเงินก้อนใหญ่เพื่อซื้อนักเตะ แต่ห้าปีต่อมาไม่ได้รับค่าตัวจากการออกจากทีม

อย่างไรก็ตาม กรณี Lacazette ต้องมองต่างจาก Ramsey ตอนออกจาก Arsenal เขาอายุ 31 ปีแล้ว และสโมสรกำลังสร้างทีมที่อายุน้อยลงภายใต้ Mikel Arteta

การมอบสัญญาระยะยาวใหม่ให้กองหน้าวัยเกิน 30 ปีมีความเสี่ยงด้านค่าเหนื่อยและ Squad Planning

ดังนั้น Lacazette เป็นตัวอย่างที่ดีว่า การเสียผู้เล่นฟรีอาจไม่ใช่การบริหารผิดเสมอไป หากสโมสรได้รับประโยชน์จากนักเตะตลอดสัญญาและตัดสินใจว่าไม่ควรลงทุนต่อ

คำถามที่ควรถามจึงไม่ใช่เพียง “ทำไมไม่ขายก่อน?” แต่ต้องถามด้วยว่า Arsenal ได้คุณค่าจากห้าปีของ Lacazette เพียงพอกับการลงทุนหรือไม่

Aubameyang และ Özil เมื่อ Arsenal ยอมเสียค่าตัวเพื่อออกจากภาระสัญญา

Pierre-Emerick Aubameyang และ Mesut Özil เป็นกรณีที่ต่างจาก Ramsey และ Lacazette อย่างสำคัญ

ทั้งคู่ไม่ได้เดินออกจาก Arsenal เพราะสัญญาหมดตามธรรมชาติ แต่ความสัมพันธ์ทางฟุตบอลระหว่างนักเตะกับสโมสรเดินมาถึงจุดที่ Arsenal เลือกยุติสัญญาก่อนกำหนด

กรณีของ Özil เกิดขึ้นหลังบทบาทในทีมลดลงอย่างมาก เขาไม่ได้ถูกใส่ชื่อในทีม Premier League และ Europa League ช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2020/21 ก่อน Arsenal และนักเตะตกลงยุติสัญญา เปิดทางให้เขาย้ายไป Fenerbahçe

สิ่งที่ทำให้ดีลนี้ถูกพูดถึงมากคือ Arsenal เคยลงทุนค่าตัวระดับสถิติสโมสรเพื่อซื้อ Özil จาก Real Madrid ในปี 2013 และต่อสัญญาฉบับใหญ่กับเขาในปี 2018

แต่ท้ายที่สุดสโมสรไม่ได้รับค่าตัวจากการจากไป Aubameyang ก็มีโครงสร้างคล้ายกัน แต่เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วกว่ามาก

Arsenal ซื้อเขาจาก Borussia Dortmund ในเดือนมกราคม 2018 ด้วยค่าตัวสถิติสโมสร ณ เวลานั้น

เขาประสบความสำเร็จส่วนตัวอย่างมาก คว้า Premier League Golden Boot และยิงสองประตูทั้งในรอบรองชนะเลิศและรอบชิง FA Cup 2020

Arsenal ต่อสัญญาใหม่กับเขาในปีเดียวกัน แต่ฤดูกาล 2021/22 สถานการณ์เปลี่ยนหลังปัญหาด้านวินัย เขาถูกถอดจากตำแหน่งกัปตันและไม่ได้ลงเล่นในช่วงท้ายกับสโมสร

เดือนมกราคม 2022 Arsenal ตกลงยุติสัญญากับ Aubameyang ก่อนเขาเซ็นกับ Barcelona

จากมุมการซื้อขาย Arsenal ไม่ได้รับ Transfer Fee แต่จากมุมการบริหารทีม การยุติสัญญาทำให้สโมสรสามารถตัดความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถดำเนินต่อได้และเดินหน้าโครงการของ Arteta

นี่คือเหตุผลว่าทำไมคำว่า “เสียฟรี” ไม่สามารถใช้ตัดสินว่าดีลนั้นผิดพลาดทั้งหมดได้ บางครั้ง การยอมไม่ได้ค่าตัวคือราคาของการแก้ปัญหาสัญญาที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น

Jack Wilshere และ Danny Welbeck เสียฟรี แต่ความเสียหายเหมือน Ramsey หรือไม่?

ชื่อของ Jack Wilshere มีความหมายทางอารมณ์กับแฟน Arsenal มากกว่าตัวเลขทางการเงิน เขาเติบโตจากอะคาเดมีของสโมสรและครั้งหนึ่งถูกมองว่าเป็นอนาคตของทั้ง Arsenal และทีมชาติอังกฤษ

แต่ปัญหาอาการบาดเจ็บทำให้เส้นทางไม่ต่อเนื่อง เมื่อสัญญาสิ้นสุดในปี 2018 Wilshere ตัดสินใจออกจาก Arsenal และย้ายไป West Ham United

ในทางเทคนิค Arsenal ไม่ได้รับค่าตัว แต่การนำกรณีนี้ไปเปรียบกับ Ramsey โดยตรงอาจไม่ยุติธรรม

มูลค่าตลาดและความแน่นอนในการใช้งานของ Wilshere ถูกกระทบอย่างหนักจากประวัติอาการบาดเจ็บ ขณะที่บทบาทของเขาภายใต้โครงสร้างทีมใหม่ก็ไม่ชัดเจน

Danny Welbeck มีลักษณะคล้ายกัน กองหน้าทีมชาติอังกฤษย้ายจาก Manchester United มา Arsenal ในปี 2014 และมีช่วงเวลาสำคัญกับทีม แต่ต้องเผชิญอาการบาดเจ็บหลายครั้ง

เมื่อสัญญาหมดในปี 2019 Arsenal เลือกไม่ต่อ และเขาย้ายออกโดยไม่มีค่าตัว ทั้งสองกรณีจึงสะท้อนความจริงอีกด้านหนึ่งของฟุตบอล

บางครั้งสโมสรไม่ได้เสียมูลค่ามหาศาลเพราะปล่อยสัญญาหมด แต่เป็นเพราะมูลค่าของนักเตะลดลงก่อนถึงวันหมดสัญญาแล้ว และหากการต่อสัญญาใหม่สร้างภาระมากกว่าประโยชน์ การปล่อยฟรีอาจเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลกว่า

ทำไม Arsenal ถึงเคยมีนักเตะออกฟรีหลายรายในช่วงเวลาใกล้กัน?

เมื่อมองผู้เล่นเหล่านี้รวมกัน ปัญหาไม่ได้เกิดจากสาเหตุเดียว ยุคปลายของ Arsène Wenger ต่อเนื่องถึงช่วง Unai Emery และช่วงแรกของ Mikel Arteta เป็นระยะที่ Arsenal ต้องจัดการกับโครงสร้างทีมหลายชั้นพร้อมกัน

มีทั้งนักเตะที่เข้าสู่ช่วงปลายสัญญา ผู้เล่นค่าเหนื่อยสูง นักเตะอายุมากขึ้น และผู้เล่นที่ไม่เข้ากับทิศทางฟุตบอลใหม่

บางสถานการณ์เป็นปัญหาที่ควรจัดการก่อนหน้า เช่น การปล่อยผู้เล่นที่ยังมีมูลค่าทางตลาดเข้าสู่ปีสุดท้ายโดยไม่มีความชัดเจนเรื่องอนาคต

แต่บางสถานการณ์เป็นการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ หากผู้เล่นอายุเกิน 30 ปีต้องการสัญญาหลายปี สโมสรต้องเปรียบเทียบระหว่างมูลค่าการขายในปัจจุบันกับภาระค่าเหนื่อยในอนาคต

และถ้านักเตะไม่อยู่ในแผน แต่สัญญาค่าเหนื่อยสูงทำให้ไม่มีผู้ซื้อ การยกเลิกสัญญาอาจเป็นวิธีเดียวที่จะเปิดพื้นที่ให้ทีมเดินหน้าต่อ

นี่คือเหตุผลที่จำนวน Free Transfer เพียงอย่างเดียวไม่สามารถบอกได้ว่าสโมสรบริหารตลาดดีหรือแย่ ต้องดูว่า ทำไมผู้เล่นถึงมาถึงจุดนั้นตั้งแต่แรก

นักเตะเสียฟรีคนไหนน่าเสียดายที่สุดในมุมธุรกิจ?

หากแยกออกจากความรักของแฟนบอลและมองเฉพาะ Asset Management แต่ละกรณีสามารถแบ่งได้ประมาณนี้

Aaron Ramsey — น่าเสียดายด้านมูลค่าการขาย

เขายังอยู่ในวัยที่สามารถสร้างมูลค่าในตลาดได้ และยังมีบทบาทสำคัญกับทีม การไม่ได้ค่าตัวกลับมาจึงเป็นกรณีที่ตั้งคำถามเรื่อง Timing ของการต่อหรือขายได้มากที่สุดกรณีหนึ่ง

Alexandre Lacazette — เสียฟรีแต่มีเหตุผลรองรับ

Arsenal ได้ใช้งานเขาครบห้าฤดูกาล และตอนสัญญาหมดเขาอายุ 31 ปี การไม่เสนอสัญญาระยะยาวใหม่จึงสามารถอธิบายด้วยโครงสร้างอายุของทีมได้

Aubameyang และ Özil — ปัญหาอยู่ก่อนวันที่ออก

ความเสียหายไม่ใช่เพียงการไม่ได้ Transfer Fee แต่คือการมีสัญญาขนาดใหญ่กับผู้เล่นที่ท้ายที่สุดไม่อยู่ในแผน การยกเลิกสัญญาเป็นปลายเหตุของสถานการณ์นั้น

Wilshere และ Welbeck — มูลค่าถูกจำกัดจากความพร้อมร่างกาย

ทั้งคู่มีคุณภาพ แต่ปัญหาอาการบาดเจ็บส่งผลต่อทั้งบทบาทและมูลค่าในตลาด

เมื่อแบ่งแบบนี้จะเห็นว่า “เสียฟรี” เป็นผลลัพธ์เหมือนกัน แต่กระบวนการก่อนถึงผลลัพธ์แตกต่างกันมาก

Arsenal ได้บทเรียนอะไรจากยุคนักเตะหมดสัญญา?

บทเรียนสำคัญที่สุดคือ สโมสรไม่ควรรอจนถึงปีสุดท้ายของสัญญาเพื่อเริ่มตัดสินใจเกี่ยวกับผู้เล่นที่มีมูลค่าสูง

โดยทั่วไป หากนักเตะเหลือสัญญาสองปี สโมสรควรเริ่มมีความชัดเจนแล้วว่าเขาอยู่ในแผนระยะยาวหรือไม่

ถ้าใช่ การต่อสัญญาก่อนอำนาจต่อรองลดลงช่วยปกป้องมูลค่าของนักเตะ ถ้าไม่ใช่ การขายในช่วงที่ยังมีสัญญาเหลือสามารถสร้างรายได้กลับมาลงทุนใหม่

แต่หลักการนี้ไม่ได้หมายความว่าต้องขายทุกคนก่อนหมดสัญญา นักเตะบางคนสามารถสร้างคุณค่าในสนามตลอดปีสุดท้ายมากกว่าค่าตัวที่ตลาดพร้อมจ่าย และบางคนไม่มีตลาดซื้อขายที่คุ้มกับการปล่อยออก

การบริหารสัญญาที่ดีจึงไม่ใช่การทำให้ “ไม่มีใครออกฟรี” แต่คือการทำให้ทุกกรณีที่นักเตะออกฟรีเกิดจาก การตัดสินใจ มากกว่าการถูกสถานการณ์บังคับ

สรุป นักเตะที่อาร์เซนอลเสียไปแบบฟรี ๆ สะท้อนมากกว่าเงินค่าตัวที่หายไป

เมื่อย้อนดู นักเตะที่อาร์เซนอลเสียไปแบบฟรี ๆ จะพบว่าคำเดียวกันครอบคลุมสถานการณ์ที่แตกต่างกันอย่างมาก

Aaron Ramsey หมดสัญญาและย้ายไป Juventus ในช่วงที่ยังเป็นผู้เล่นสำคัญของ Arsenal Alexandre Lacazette อยู่จนครบสัญญา ก่อนกลับ Lyon หลังลงเล่นให้ปืนใหญ่ 206 นัดและยิง 71 ประตู

Jack Wilshere และ Danny Welbeck ออกจากทีมหลังหมดสัญญาท่ามกลางบริบทด้านอาการบาดเจ็บและทิศทางใหม่ของทีม

ขณะที่ Mesut Özil และ Pierre-Emerick Aubameyang ไม่ได้เป็น Free Agent เพราะรอจนสัญญาหมด แต่ Arsenal เลือกยุติสัญญาก่อนกำหนดเพื่อเปิดทางให้ทั้งสองฝ่ายเดินหน้าต่อ

หากมองเฉพาะ Transfer Fee ทั้งหมดจบลงด้วยสิ่งเดียวกัน — Arsenal ไม่ได้รับเงินก้อนจากการย้ายทีม แต่หากมองในเชิงบริหาร แต่ละกรณีให้บทเรียนต่างกัน

Ramsey ตั้งคำถามเรื่องการตัดสินใจต่อสัญญาให้เร็วพอ Lacazette แสดงให้เห็นว่าการใช้ผู้เล่นจนหมดสัญญาอาจสมเหตุสมผลในบางสถานการณ์

ส่วน Özil และ Aubameyang เตือนว่าสัญญาระยะยาวและค่าเหนื่อยสูงสามารถกลายเป็นข้อจำกัด หากสถานะของนักเตะในทีมเปลี่ยนไป

ท้ายที่สุด ความสำเร็จในการบริหารตลาดจึงไม่ได้วัดเพียงว่า “ขายนักเตะได้กี่ล้านปอนด์” แต่ต้องดูว่าสโมสรสามารถควบคุม Timing ของการต่อสัญญา การขาย และการปล่อยผู้เล่นได้ดีเพียงใด

เพราะในฟุตบอลยุคที่นักเตะหนึ่งคนสามารถมีมูลค่าหลายสิบล้านปอนด์ การปล่อยให้สัญญาเป็นฝ่ายกำหนดอนาคตแทนสโมสร อาจมีราคาแพงกว่าค่าตัวที่เห็นบนหน้าข่าวเสียอีก

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับนักเตะที่ Arsenal เสียไปแบบฟรี ๆ

Aaron Ramsey ย้ายออกจาก Arsenal ฟรีจริงหรือไม่?

จริง Ramsey ย้ายไป Juventus หลังสัญญากับ Arsenal สิ้นสุดลงในปี 2019 ทำให้ไม่มี Transfer Fee ที่ Juventus ต้องจ่ายให้ Arsenal

Alexandre Lacazette ออกจาก Arsenal แบบไม่มีค่าตัวหรือไม่?

ใช่ สัญญาของ Lacazette สิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2022 ก่อนเขากลับไปร่วม Lyon โดย Arsenal ยืนยันว่าเขาออกจากทีมหลังหมดสัญญา เขาจบช่วงเวลากับปืนใหญ่ด้วย 206 นัดและ 71 ประตู

Aubameyang หมดสัญญากับ Arsenal ก่อนย้าย Barcelona หรือไม่?

ไม่ใช่ เขายังมีสัญญากับ Arsenal แต่สโมสรและนักเตะตกลงยุติสัญญาก่อนกำหนดในช่วงต้นปี 2022 ก่อนที่เขาจะย้ายไป Barcelona ดังนั้นควรเรียกว่า “ยกเลิกสัญญาแล้วออกฟรี” มากกว่า “หมดสัญญา”

Mesut Özil ออกจาก Arsenal ฟรีหรือไม่?

Arsenal และ Özil ยุติสัญญาก่อนกำหนดในเดือนมกราคม 2021 ก่อนเขาย้ายไป Fenerbahçe สโมสรจึงไม่ได้รับ Transfer Fee จากการย้ายครั้งนั้น

การปล่อยนักเตะหมดสัญญาถือเป็นความผิดพลาดเสมอหรือไม่?

ไม่เสมอไป หากนักเตะมีอายุมาก ค่าเหนื่อยสูง ไม่อยู่ในแผน หรือมูลค่าการใช้งานในปีสุดท้ายสูงกว่าข้อเสนอที่ได้รับ การปล่อยให้สัญญาสิ้นสุดอาจสมเหตุสมผล ปัญหาจะชัดกว่าเมื่อผู้เล่นยังมีมูลค่าทางตลาดสูง แต่สโมสรเสียอำนาจต่อรองเพราะไม่มีการตัดสินใจเรื่องสัญญาอย่างเหมาะสม

นักเตะที่ Arsenal เสียฟรีคนไหนน่าเสียดายที่สุดในแง่มูลค่าการขาย?

Aaron Ramsey เป็นหนึ่งในกรณีที่โดดเด่นที่สุด เพราะยังเป็นผู้เล่นทีมชุดใหญ่และมีบทบาทสำคัญในช่วงฤดูกาลสุดท้าย ก่อนย้ายไป Juventus หลังหมดสัญญา อย่างไรก็ตาม การระบุว่าเป็น “คนที่เสียหายที่สุด” แบบเด็ดขาดทำได้ยาก เพราะต้องคำนวณทั้งมูลค่าตลาด ค่าเหนื่อย เงื่อนไขสัญญา และข้อเสนอที่มีอยู่จริงในแต่ละช่วงเวลา